بایگانی برچسب: s

بررسی بازی Army of Two: The Devil’s Cartel

در دهه ۸۰ بود که فیلمی تحت عنوان “Lethal Weapon” ساخته شد که در آن، دو تن از افراد قصد داشتند با گروهی از خلافکاران مبارزه کنند و دنیا را از ظلم و ستم مبرا سازند. سال‌ها گذشت و در سال ۲۰۰۸ بود که شرکت EA، با الهام گرفتن از این فیلم، عنوانی را با نام Army of Two عرضه کرد. در آن سال، Gears of War با ویژگی‌های خیره کننده خود، برای بازی های شوتر سوم شخص، فرمان‌روایی می‌کرد ولی به قدری بخش Co-Op این بازی عالی بود که سبب شد بتواند در آن موقع بیش از ۲٫۵ میلیون نسخه بفروش رساند و این امر مبنی بر آن شد که EA مجاب شود در سال ۲۰۱۰ نسخه دوم این سری را تحت عنوان “The 40th Day” روانه‌ی بازار کند. با وجودی که این نسخه نمرات نه چندان بالایی گرفت اما به راحتی توانست در دلِ بازیکنان برای خود جا باز کند. مثل این که دوباره خاطرات خوش قرار است بازگردد! زیرا قرار است نسخه‌ی جدیدی از سری Army of Two عرضه شود. اما این نسخه تفاوتی با دو نسخه گذشته دارد، نسخه‌های پیشین توسط استودیو EA Montreal ساخته شد اما در حال حاضر این نسخه‌ی جدید را Visceral Games خواهد ساخت.. استودیو VG، سازنده بازی‌های بزرگی نظیر Dante’s Inferno و سری پرطرفدار Dead Space است. VG امتحان خود را در ساخت Dead Space پس داده است، اما نکته قابل توجه اینجاست که نسخه سوم DS، دارای بخش Co-Op بود و این بخش به قدری هیجان انگیز بود که خیلی از بازیکنان، بسیار به The Devil’s Cartel امیدوار شدند. زیرا هسته‌ی اصلی Army of Two، بر پایه‌ی Co-Op استوار است. همیشه Visceral Games حرف‌هایی برای گفتن داشته است و اگر شما از آن دسته افرادی هستید که بازی‌های این استودیو را تجربه کرده‌اید، مطمئناً منتظر ویژگی‌های منحصر به فرد در The Devil’s Cartel خواهید بود.

 داستان نسخه‌های گذشته در شهر شانگهای چین رخ داد، ولی این بار سازندگان قصد دارند فضای تیره و تاریک کشور مکزیک را به تصویر بکشند. La Guadaña گروه شروری است که توسط مردی به نام Esteban Bautista رهبری می‌شود. این کارتل، شهرها و خیابان‌های مکزیک را در چنگال خود گرفته‌است. باند La Guadaña که بزرگ‌ترین مافیای مواد مخدر می‌باشد، به راحتی حرف خود را با کشتن بی‌رحمانه مردم، به کرسی می‌نشاند. مردم دیگر جرأت مقابله با این مافیا را ندارند و اگر هم فرد شجاعی پیدا شود که در مقابل این گروه بایستد، سریعاً نابود خواهد شد. اما قاعده‌ای بر دنیا حاکم است که همیشه ظلم و ستم رفتنی است و روزی می‌رسد که آرامش به مکزیک برگردد و La Guadaña نیز از این فریضه مستثنی نیست. ارتشی تحت عنوان Tactical Worldwide Operations تشکیل شده است که هدف اصلی آن، مقابله با La Guadaña می‌باشد. دو تن از افراد T.W.O که Alpha و Bravo می‌باشند، قصد دارند با هجوم بردن به قلب کارتل خلافکاران، آرامش را به مکزیک بازگردانند. البته آن‌ها تنها نیستند و همراه آن‌ها نیز افرادی خواهند بود که به آن دو کمک خواهند کرد. یکی از این افراد، Juan Angelo Cordova می‌باشد. وی شهردار La Puerta است، اما دیگر این شهر به مرکز فعالیت‌های تروریستی تبدیل شده‌است. خانواده‌ی Cordova توسط کارتل‌های خلافکار کشته شده اند و اینک Cordova چیزی برای از دست دادن ندارد و او به گروه T.W.O برای نابود کردن La Guadaña کمک خواهد کرد. در نگاه اول داستان این بازی شباهت زیادی به عنوان Call of Juarez: The Cartel دارد، این عنوان نیز سعی داشت که بر کارتل‌های خلافکار و باندهای قاچاقچی دامن بزند، اما در این کار موفق نبود و با انتقادات زیادی روبرو شد. حال EA و Visceral Games قصد دارند عنوانی را مربوط به کارتل‌های خطرناک، بی‌رحم وشرور مکزیکی عرضه کنند که باید دید آیا موفق خواهند بود یا خیر.

Alpha که یکی از شخصیت‌های اصلی Army of Two: The Devil’s Cartel می‌باشد، تجربه حضور در ارتش را دارد و وی جزء نیروهای ویژه بوده است. زمانی که Alpha به آمریکا برمی‌گردد، Rios (شخصیت اصلی نسخه گذشته) او را به عنوان یکی از اعضای گروه T.W.O استخدام می‌نماید. Alpha در واقع، دقت را چاشنی کارِ خود می‌کند. اما در سوی دیگر Bravo یک فرد سریع و چابک است و در مقابل خطرات واکنش سریع از خود نشان می‌دهد. او بعد از حوادث Ballkan به گروه T.W.O می‌پیوندد. چهره‌ی این دو فرد، پشت ماسک‌هایی به رنگ زرد و مشکی مخفی شده‌اند. با تداوم بازی، مراحل خطرناک‌تر می‌شوند. همان‌طور که می‌بینید این عنوان از داستانی غنی‌ بهره نمی‌برد و داستان تقریباً بهانه‌ای است برای شروع یک مبارزه‌ی خشن. پس خودتان را برای یک نبرد نفس‌گیر و خونین آماده کنید. علاوه بر این دو، کسانی که این بازی را پیش خرید کرده‌اند، می‌توانند از دو شخصیت قابل بازی دیگر برخوردار شوند. B.o.B و Big Boi که ستارگان سبک Hip-Hop می‌باشند نیز در این نسخه به عنوان کاراکتر قابل بازی حضور خواهند داشت. همینطور آهنگ Double or Nothing این دو نیز یکی از ساندترک‌های The Devil’s Cartel خواهد بود. آن‌ها نیز به عنوان یکی از اعضای گروه T.W.O وظیفه دارند که گروه Le Guadana را نابود سازند. مطمئناً Co-Op چهار نفره، برای شما بسیار جذاب خواهد بود! مأموریت‌هایی که به صورت تیمی به اتمام می‌رسد مطمئناً هیجان انگیزتر است! همین‌طور اگر شما از سایر افراد فاصله بگیرید، به صورت Automatic، مأموریت دیگری به شما داده خواهد شد. این بدان معناست که همیشه برای شما مأموریت‌های متنوعی در نظر گرفته شده است که سبب می‌شود شما از این بازی دل‌زده نشوید.

Co-Op یکی از مسائلی است که سازندگان این بازی، روی آن بسیار مانور داده اند. البته نسخه‌های گذشته این سری نیز بر روی این بخش استوار شده بود. المان‌های جدیدی به گیم پلی این عنوان تزریق شده است که مطمئناً می‌تواند حرف‌هایی را برای گفتن داشته باشد. از جناح دیگر، برخی از ویژگی‌های کمدی AoT: TDC هم کنار گذاشته شده اند تا اتمسفر این بازی حالت جدی‌تری به خود بگیرد. از دیگر نکات قابل توجه این است که دیگر خبری از Salem و Rios در این نسخه نیست که این قضیه باعث شده است، عده‌ای از طرفداران ناراحت شوند. اما EA می‌گوید که آن‌ها در روند اصلی داستان نیز، تأثیر خواهند گذاشت. در طول مبارزات، دشمنان زیادی به سمت شما حمله خواهند کرد و شما برای آن که بتوانید از دست آن‌ها رهایی پیدا کنید، نیازمند همکاری خواهید بود. البته این بدان معنا نیست که در بخش Single Player شما با دشواری‌هایی روبرو هستید. بلکه هوش مصنوعی بالای یاران شما، سبب همکاری‌های تیمی می‌شود. یاران شما به خوبی می‌دانند که در چه مواقعی به کمک شما بیایند. سازندگان این بازی مدعی هستند که The Devil’s Cartel، بهترین AI را خواهد داشت. اما بدیهی است که بازی کردن به صورت Co-Op و در حالت Split Screen و Online جذابیت‌ها و چالش‌های زیادی را به همراه دارد. به لطف روند سریع گیم پلی این بازی، شما گزینه‌های تاکتیکی زیادی را پیش رو خواهید داشت. به عنوان مثال قادر هستید که تمرکز دشمنان را به سمت بازیکن دیگری منعکس نمایید که در این لحظه با پرتاب کردن Grenade به سمت آنان، دشمنان خود را از پا در بیاورید. این سیستم که Aggro نامیده می‌شود، برای اولین بار در نسخه‌ی The 40th Day احیا شد که توانست به خوبی عمل کند و گزینه‌های زیادی را پیش روی بازی‌باز می‌گذاشت. اما VG علاوه بر این که گزینه‌های قبلی را حفظ کرده است، راه‌های تاکتیکی دیگری را هم به آن تزریق کرده تا بازیکنان بتوانند با یکدیگر، همکاری‌های بیشتری انجام دهند. در برخی از بازه‌های زمانی، تعداد دشمنان به حداکثر خود می‌رسند. در این لحظه، سازمان T.W.O نیز وارد عمل می‌شود و بازیکن قادر خواهد بود با استفاده از بالگردها و سایر ابزارها، دشمنان خود را یکی پس از دیگری از پا دربیاورد. مأموریت‌ها از تنوع بسیار بالایی برخودار هستند و این امر باعث می‌شود که بازی پس از مدتی برای شما تکراری نشود. بازیکنان با کشتن هر فرد، می‌توانند امتیازات زیادی را جمع آوری کنند و با استفاده از آن‌ها، به بهینه‌سازی Skillها و سلاح‌های خود بپردازند. سازندگان این بازی، می‌گویند که آن‌‌‌ها بخش بسیار کاملی را مربوط به Upgrade کردن، ساخته‌اند که مطمئناً نیازهای بازیکنان را برطرف خواهد کرد. مثلاً بازیکنان می‌توانند با رفتن به این بخش و با خریدن آیتم‌هایی صاحب توانایی‌هایی بیشتر شوند. یکی از این توانایی‌ها Reload کردن سریع می‌باشد. در مواقعی که خشاب اسلحه‌ی شما به اتمام برسد، این Skill می‌تواند به شما کمک کند. تعداد آیتم‌ها و نوع آن‌ها بسیار متنوع است. از دیگر آیتم‌ها می‌توان به رفلکس سریع‌تر، بهبود در مبارزات تن به تن و Melee و … اشاره کرد. این‌بار، ما شاهد Weapon Attachmentهای بیشتری هستیم که هر کدام از آن‌ها، در جای مخصوص خود کاربرد بسیار زیادی دارند.

 

سرعت گیم پلی این بازی، به قدری است که به راحتی می‌تواند بر نسخه‌های قبلی چیره شود. زمانی که شما در حال مبارزه هستید، نواری در قسمت بالای تصویر مشغول به پر شدن می‌شود. هنگامی که این نوار به حداکثر خود برسد، بازیکنان می‌توانند از قابلیت بسیار هیجان انگیز OverKill استفاده کنند. این ویژگی، می‌تواند سرعت گیم پلی را آهسته‌تر کند و صحنه سینماتیک فوق العاده‌ای را به رخ بکشد و در نتیجه بازیکنان می‌توانند با سرعت بیشتری دشمنان خود را نابود کنند. تقریباً می‌توان گفت این قابلیت همان ویژگی Bullet Time در سری Max Payne و Dead Eye در Red Dead Redemption است. Overkill می‌تواند میزان Damage ناشی از گلوله شما را بیشتر کند و در این حالت، هر چیزی که در مقابل Bravo و Alpha قرار می‌‌گیرند، به دَرَک می‌روند. مثلاً دشمن شما برای خود سرپناه گرفته‌است، در این حالت شما با فعال کردن این قابلیت می‌توانید، فوراً دشمن و سرپناهش را نابود کنید. در این حالت، تیر شما بی‌نهایت می‌شود و همینطور از Reload کردن هم مصون هستید. همیشه باید، هوای یار خود را داشته باشید. ممکن است دشمنان زیادی، یار شما را احاطه کرده باشند و شما در این حالت می‌بایست، دشمنان را دور بزنید و با این کار، به پر شدن سریع تر نوار Overkill کمک خواهید کرد. اگر این نوار برای هر دو شخصیت پر باشد، بازیکنان می‌توانند از قابلیت Double Overkill استفاده کنند که مراتب، خونین‌تر و دارای صحنه‌ی Slow Motion بیشتری خواهد بود. در پاره‌ای از مواقع، Bravo و Alpha از همدیگر جدا می‌شوند و هر یک، به دنبال مأموریت متفاوتی می‌روند. در این قسمت شما باید حواس خود را بیشتر جمع کنید و تمرکزتان را برا روی بازی افزایش دهید، زیرا دیگری کسی نیست که شما را در مواقع سخت کمک کند و به نحوی ساپورتتان کند! مکانیزم تیراندازی The Devil’s Cartel، به نسخه‌های قبلی خود وفادار است و چیز جدیدی را همراه خود ندارد. اما نسخه‌ی اول این سری، با مکانیزم تیراندازی جدید خود، توانسته بود بر شوترهای کلیشه‌ای غلبه کند.

 

سیستم کاورگیری به خوبی تعبیه شده است. هنگامی که بازیکنان در حال انجام این امر هستند، دوربین بازی به حالت Aim در می‌آید و در این حالت بازیکنان می‌توانند حریفان خود را نابود کنند. شما می‌توانید مطابق با سلیقه‌ی خود، اسلحه را در دست چپ و یا در دست راست بگیرید و این امر سبب می‌گردد که به راحتی قادر به کنترل اسلحه‌ها باشید و در کاورگیری می‌توانید موفق‌تر عمل کنید. Set-Pieceهای این بازی، به طور کامل برنامه‌ریزی نشده اند، اما در پایان داستان آن نیز نقش مهمی نخواهند داشت. مثلاً شما می‌توانید به‌ وسیله Rocket Launcher یا Assault Rifle دشمنان خود را نابود کنید. همینطور دستور طنزآمیز این بازی (سنگ، کاغذ و فیچی) که نشان‌دهنده راه‌های انتخابی شما بود، نیز حذف شده اند. علاوه بر آن، سازندگان اذعان داشتند که درجه سختی این بازی، با حالات سینمایی AoT: TDC، نسبت مستقیم دارد. یعنی این که در درجه سختی بالاتر، شما شاهد صحنه‌های سینماتیک بیشتری خواهید بود و در نتیجه، هیجان در درجه‌ سختی “دشوارتر” به مراتب از درجه سختی “آسان‌تر” بیشتر خواهد بود. Visceral Games مدعی است که بخش بهینه سازی کردن سلاح‌ها نیز بسیار بهتر از نسخه قبل شده است. برای ارتقا مهارت‌های خود، نیازمند به امتیازاتی می‌باشید که این امتیازات، با کشتن افراد بدست می‌آید. بسته به نوع کشتن شما، امتیازاتی به شما تعلق می‌گیرد. اگر دشمنان خود را HeadShot کنید و یا با همکاری گروهی دشمنان خود را پای دربیاورید، امتیازات بیشتری به شما داده می‌شود که توسط آن‌ها، قادر به بهینه‌سازی کردن مهارت‌های خود هستید. قابلیت شخصی‌سازی سلاح‌ها نیز در این بازی در دسترس است. بازیکنان می‌توانند مطابق با سلیقه خود، در اسلحه‌ها نیز تغییراتی ایجاد کنند. خوشبختانه، تعداد اسلحه‌های این بازی نیز متنوع است و در شاخه‌های Sniper Rifles ،Assault Rifles ،Pistols ،Machine Guns و Shotguns دسته‌بندی می‌شوند. این بخش به قدری سرگرم کننده است که بازیکنان می‌توانند، تک‌تک قطعات سلاح‌های خود را تغییر بدهند. حتی بازی‌باز، قادر می‌باشد که در نحوه تیراندازی کردن سلاح خود، دخالت کند و مطابق با سلیقه‌ی خود، سلاحش را بهینه سازی کند. بخش Co-Op حاوی مأمویت‌های متنوع و گروهی می‌باشد. مثلاً در یکی از مراحل، یکی از بازی‌بازان، می‌بایست بالگردی را براند و از سوی دیگر، بازیباز ثانویه، وظیفه دارد به‌وسیله تیربار دشمنان را از میان بردارد. خوشبختانه، تعداد وسایل نقلیه در این بازی متنوع است و در سه بخش Hovercraft ،Tank و Jeep دسته بندی می‌شوند. نحوه استفاده از این وسایل، به این صورت است که یکی از بازیکنان وظیفه دارد، آن را براند و بازیباز ثانویه به‌وسیله تیرباری یا مینی‌گانی که در آن وسیله تعبیه شده‌است، می‌بایست دشمنان خود را نابود سازد. از Tank و Jeep در مراحل بسیار زیادی استفاده می‌شود اما از Hovercraft تنها در مراحلی به کار برده می‌گردد که در آن مکان، ما شاهد دریا یا رودخانه باشیم. مطمئناً در نسخه‌ی اول این بازی، به یاد دارید که استفاده از این وسیله در مراحل Miami و China بسیار لذت بخش بود. با توجه به این که هنوز اطلاعاتی از بخش Multiplayer این بازی منتشر نشده است اما در نسخه‌های گذشته، علاوه بر این که بخش Co-Op، وجود داشت، ما شاهد حضور این بخش بودیم که در آن بازیکنان می‌توانستند با یکدیگر به رقابت بپردازند. بخش MP نسخه‌های گذشته بدین شکل بود که بازیکنان می‌توانستند در شاخه‌های Warzone ،Bounties ،Extraction و Co-Op Deathmatch با یکدیگر به رقابت بپردازند. هر یک از این بخش‌ها، بازیکنان را وادار می‌کرد تا کاری را انجام دهند و هر کس که می‌توانست، بهتر عمل کند، مطمئناً برنده می‌شد. امکانات زیادی در این بخش قرار گرفته شده بود. یکی از این قابلیت‌ها Mask Customization نام داشت که بازیکن قادر بود تا ماسکی که شخصیت بر چهره دارد را شخصی سازی کند. همینطور می‌توان به حضور آیتم‌های زیادی نظیر Killstreakها و Perkها اشاره نمود که هر کدام از آن‌ها کاربرد بسیار زیادی داشتند. ولی هنوز به طور قطع نمی‌توان از حضور این بخش در “The Devil’s Cartel” صحبت کرد، زیرا هنوز سازندگان این بازی هیچ حرفی در مورد آن نزده‌اند. افزون بر آن، زمزمه‌هایی مبنی بر کنار گذاشتن این بخش نیز شنیده می‌شود. اگر این بخش از TDC کنار گذاشته شود، مطمئناً سازندگان این بازی دلایل محکمی برای آن‌ها دارند. در یکی از مصاحبات انجام شده با تیم سازنده‌ی این بازی، آقای Zach Mumbach که در سمت تهیه کننده مشغول به فعالیت است، اذعان داشت که آن‌ها تمام تمرکز خود را روی بخش Co-Op خواهند گذاشت و می‌خواهند بهترین Co-Op داستانی را عرضه کنند. این جمله بیان‌گر این است که اگر هم MP در این بازی حضور داشته باشد، به آن کمتر توجه می‌شود و همواره از مشکلات زیادی رنج خواهد برد و مطمئناً به بدنه‌ی TDC لطمه خواهد زد. اما اگر هم، بخش Multiplayer در این بازی تعبیه شده باشد، نباید انتظار بخش هیجان انگیزی همانند Co-Op باشید و احتمالاً شباهت بسیار زیادی به نسخه‌های گذشته خواهد داشت. یکی از عواملی که اعصاب بازیکنان را خط‌خطی می‌کرد، عدم وجود سرورهای قوی بود. Serverهایی که در نسخه The 40th Day، حضور داشتند به قدری ضعیف بود که بازیکنان هر قاره، فقط می‌توانست با بازیباز هم‌قاره‌ای خود بازی کند. مثلا، کسی که در آسیا زندگی می‌کرد، نمی‌توانست با شخصی که در اروپا ساکن بود، به رقابت بپردازد و همین امر، EA را مجاب کرد که سرورهای این بازی را در سال ۲۰۱۱، جمع‌آوری کند. بر اساس اطلاعات منتشر شده، قرار است یک سرور قدرتمند برای The Devil’s Cartel تعبیه شود تا بازیکنان بتوانند از بخش Co-Op فوق‌العاده این بازی لذت ببرند.

 

در نسخه‌ی گذشته، شما شاهد گرافیک تقریباً فانتزی بودید. اما با دیدن تریلر AoT: TDC، اولین چیزی که توجه شما را به خود جلب می‌کند، گرافیک آن می‌باشد که بسیار از نسخه قبل بهتر شده است. تمام این اتفاقات به لطف موتور Frostbite 2.0 است که پیش از آن، امتحان خود را در بازی BF پس داده است (گفتنی است که برای ساخت دو نسخه‌ی قبل از موتور Unreal Engine 3 استفاده شد و مشکلاتی نظیر بارگذاری دیر بافت‌ها در آن وجود داشت).
Frostbite Engine ویژگی‌های بسیار زیادی دارد که می‌توان به تخریب پذیری بسیار بالایی اشاره کرد که بهترین شکل ممکن در The Devil’s Cartel پیاده سازی شده است. Frostbite در سال ۲۰۰۸ توسط EA Digital Illusions CE توسعه داده شد و برای اولین بار، استودیو DICE از این موتور، برای ساخت BF: Bad Company استفاده کرد. در سال بعد، یعنی ۲۰۰۹، این موتور بهینه سازی شد و تحت عنوان Frostbite 1.5 به کار خود ادامه داد. با این انجین، بازی‌های بزرگی نظیر، BF: Bad Company 2 و Medal of Honor 2010 (فقط بخش چند نفره) ساخته شدند. خلاصه در سال ۲۰۱۱ بود که در نهایت این انجین، بار دیگر بهینه سازی شد و به عنوان Frostbite 2.0 لقب گرفت. از بازی‌هایی که تا به حال توسط این موتور عرضه شده اند، می‌توان به BF3 uNFS: The Run و MoH: Warfighter اشاره کرد. بازی‌های زیادی هم قرار است در آینده به‌وسیله این موتور عرضه شوند که می‌توان به Army of Two: TDC، Dragon Age III: Inquisition و Command & Conquer اشاره کرد.
کاورگیری که یکی از راه‌های مهم برای زنده ماندن است نیز به لطف تخریب پذیری فوق العاده Frostbite 2.0 کمی چالش برانگیز می‌گردد. همان‌طور که شما می‌توانید سنگرهای دشمنان خود را نابود کنید، آن‌ها هم قادر به نابود کردن سنگر شما خواهند بود. به عبارت دیگر، هر اشیایی که در این بازی حضور دارد، قابل انهدام شدن است. سیستم Motion-Capture باعث شده تا انیمیشن‌ شخصیت‌ها و حرکات صورت آن‌ها نیز در سطح قابل قبولی ظاهر شوند. رنگ‌بندی این محیط نیز تیره می‌باشد و بیشتر ما شاهد استفاده از تم توسی و خاکستری می‌باشیم که ممکن است شما فکر کنید، رنگ‌بندی تیره باعث تکراری شدن روند بازی می‌گردد، اما Visceral Games با ساختن مکان‌های متنوع نیز، از این قضیه جلوگیری کرده است. در نسخه‌ی گذشته، مشکلاتی در تکسچرها و بافت‌ها وجود داشت، اما در این نسخه به لطف استفاده از موتور قدرتمند Frostbite 2.0، دیگر شاهد تکسچرهای ضعیف نخواهیم بود. در نمایشی که از این بازی شاهد بودیم، بافت‌های یونیفرم شخصیت‌های اصلی این بازی به قدری زیبا طراحی شده بود که تعجب همگان را برانگیخت! افکت‌های انفجار و دود نیز بسیار خوب می‌باشد. یکی دیگر از تکنولوژی‌هایی که در این بازی استفاده شده‌است، Particle Effect است که کمک بسیار زیادی به افکت‌های این بازی کرده است. خاکسترهای سنگ‌ها و چوپ‌ها به لطف استفاده از این سیستم، بسیار بهتر شده است و در سطح قابل قبولی ظاهر شده‌است. Load شدن، محیط‌های زیست که شامل گیاهان و درختان می‌باشد، در سطح قابل قبولی قرار دارد و دیگر از Loadهای ضعیف نسخه‌های گذشته خبری نیست. هاله‌های نور به طرز فوق العاده‌ای دقیق می‌باشند. علاوه بر آن، نور‌ها هم قابلیت انعکاس دارند. وقتی که آفتاب، بر جسمِ براق می‌تابد، آن جسم نور را از خود بازتاب می‌دهد و منظره‌ی باورنکردنی‌ای را بوجود می‌آورد، البته گاهی هم ممکن است نور آفتاب به صفحه برخورد کند که در این صورت کمی شما را به اذیت خواهد انداخت! سایه‌زنی‌ها همواره پویا است و به صورت داینامیک، می‌باشند. نوری که از تفنگ شما به سبب تیراندازی، خارج می‌گردد بسیار زیبا و مثال زدنی است. خورشید در هنگام غروب، فوق‌العاده است و منظره دلنشینی را تقدیم بازیباز می‌کند. شاید نکته‌ای که کمی آزار دهنده باشد، طراحی برگ درختان و پوشش‌های گیاهی می‌باشد که از جزئیات بسیار کمی برخوردار هستند. اما اگر بخواهیم با نسخه‌های گذشته مقایسه کنیم، شاهد پیشرفت هستیم. گرچه از جزئیات کمی برخودار هستند، اما سرعت بارگذاری آن‌ها، به راحتی می‌تواند بر نسخه‌های قبل چیره شود. درباره‌ی گرافیک هنوز نمی‌توان نظر قطعی داد، اما با توجه به این که موتوری که برای ساخت این بازی به کار رفته است، از قابلیت‌های بالایی برخوردار است، مطمئناً می‌تواند نواقص نسخه‌های گذشته را جبران کند.

 

صداگذاری، به نظر می‌رسد که در سطح قابل قبولی ظاهر شود. اما با این حال با اشکالاتی نیز همراه خواهد بود. برای دشمنان این بازی، از صداپیشگان کمی استفاده کرده‌اند که این قضیه باعث شده است، صدای دشمنان، اغلب تکراری باشند. ولی صداگذاری روی اسلحه‌ها همواره خوب بوده است و در هنگام تیراندازی، متوجه این قضیه خواهید شد که صدای اسلحه‌ها، با نمونه واقعی آن‌ها تفاوت چندانی ندارد. همین‌طور جزئیات زیادی را دارا می‌باشند، مثلاً شما در یک مکان باز در حال تیراندازی هستید و به این موضوع پی خواهید برد که تیراندازی در محل‌های باز، سبب پژواک صدای گلوله می‌شود. افزون بر آن، صدای انفجارها، بسیار دقیق طراحی شده اند. اگر انفجاری نزدیک شما رخ دهد، سبب می‌شود که گوش شخصیت اصلی، سوت بکشد که این می‌تواند جالب باشد. دیالوگ‌هایی که در این بازی قرار گرفته‌اند، اغلب درون‌مایه طنز دارند و بر اساس ادعای سازندگان، بازیکنان در TDC شاهد دیالوگ‌های به یاد ماندنی خواهند بود. موسیقی‌های The Devil’s Cartel توسط آقای Brian Tyler ساخته شده است. او سابقه درخشانی در عرصه‌ی فیلم و بازی دارد. از آثارهای به یاد ماندنی او می‌توان به Rambo ،The Expendables 2 ،Fast Five و Iron Man 3 در حیطه فیلم و FarCry 3 ،Call of Duty: Modern Warfare 3 و Need For Speed: The Run در شاخه بازی اشاره کرد. قطعه‌ها و افکت‌های صوتی، نسبتاً خوب می‌باشند و از کیفیت بالایی برخوردارند. قطعاتی که در حین مبارزه پخش می‌شود، اغلب با اتمسفر بازی، همخوانی دارند. مثلاً در یک مبارزه سخت و نفس‌گیر، از قطعه بسیار تندی استفاده می‌گردد که سبب ترشح آدرنالین در خون می‌شود و هیجان بازی‌باز را دو چندان می‌کند. موسیقی نسخه‌ی گذشته توسط آقای Tyler Bates ساخته شد که با ایجاد اتمسفر شلوغ و فضای دلهره آور، توانست در حد قابل قبولی ظاهر شود.

به طور کلی، Army of Two راهی را انتخاب کرده است که پیش از آن، ما در بازی‌های انگشت شماری با آن ملاقات کرده‌ایم. معمولاً در بازی‌های شوتر، کمتر به بخش Co-Op توجه می‌شود و تمرکز سازندگان بیشتر به بخش Multiplayer است. نسخه‌ جدیدی که قرار است از این سری عرضه شود شاید در نگاه اول بتوان آن‌را یک Reboot از سری Army of Two نامید. به نظر می‌رسد کاری که “Ninja Theory” با سری “Devil May Cry” کرد، این‌بار Visceral Games قصد دارد با سری Army of Two بکند. در آخر هم باید گفت که هدف VG از سینماتیک‌تر کردن Army of Two: The Devil’s Cartel این است که این عنوان با سایر بازی های شوتر سوم شخص، رقابت کند. پس خود و دوستانتان را تا تاریخ ۲۶ March سال ۲۰۱۳ آماده کنید تا به جدال کارتل‌های خلافکار بروید و امنیت را به مردم مکزیک برگردانید.

برداشت از بازی سنتر